İçeriği

Ginseng
Botanik ismi olan "Panax", Yunanca "tam iyileşme" anlamına gelen "panacea" kelimesinden türetilmiştir. Dünyanın diğer ülkelerinde yetiştirilen ginseng türlerinin, ideal iklim ve toprak özelliklerine sahip olan Kore Ginsengi kadar nitelikli olmadığı saptanmıştır. Büyük kazık köklü çok yıllık otsu bir bitkidir. 6-8 yaşındaki bitkilerin köklerinin çapı 10 santimetreyi bulmakta olup kırmızı renklidir. Çin, Japonya, Kore gibi Uzakdoğu ülkelerinde yabani olarak bulunmasının yanısıra, kültürü (yetiştirilmesi) de yapılmaktadır. Bitki ginsenosit adı verilen triterpenik saponositler, panaxosidesitler, panaxatnol, D grubu vitaminleri taşımaktadır. Ginseng, Çin tıbbının çok meşhur bir bitkisidir. M.S 1. yüzyıla ait bir Çin metninde red ginseng, zihni güçlendirici, irfan ve bilgeliği artırıcı bir şifalı bitki olarak anlatılmış ve düzenli kullanımının yaşam süresini artıracağı yazılmıştır.

Mabet ağacı (Ginkgo biloba)
G ünümüzde varlığını sürdüren hiçbir yakın türü veya benzeri bulunmayan, tamamıyla kendine özgü bir ağaçtır. Bilinen yaşayan fosil türlerinin en iyi örneklerinden biridir. Ginkgolar 20-35 metre aradın da yüksekliğe varan (Çin deki bazı ginkgoların boyu 50 metreyi aşabilmektedir) orta ile geniş arası boyutlarda yaprak döken ağaçlardır. Genel olarak bitki hastalıklarına karşı olağanüstü dirençli olmaları, gövdelerinin bitki haşaratına çok iyi karşı koyabilmesi, yüzeyde ilave kökler ve tomurcuklar oluşturabilmeleri ginkgoların çok uzun ömürlü olmalarına imkan vermekte, bazı ağaçların yaşı 2500 yıla varabilmektedir. Ginkgo biloba içeriğinden 40a yakın aktif madde izole edilmiştir. Bunlardan en önemlileri flavonoidler ve terpenoidlerdir. Flavonoidler, antioksidan etki göstermektedir

Demirdikeni (Tribulus terrestris)
Tek yıllık, çiçekli bir bitkidir. Dünyanın birçok yerinde doğal olarak yetişir. Genellikle bahçelerde yabani ot olarak bilinmektedir. Hindistan ve Afrikada bol miktarda yetişmektedir. Toprak üzerine yatık olarak bulunur. Kökleri alkaloid, resin, azot ve sabit yağlar; meyveleri 5 yağ, peroxidase, diastase, az miktarda glikosid resin, proteinler ve inorganik maddeler içerir. Protein yüzdesi yaklaşık 10-11 civarında olup; altısı temel olmak üzere on dört amino asit içerir. Sap ve gövdesi nişasta, fructose ve sucrose açısından zengindir. İçerdiği carboline saponinler (harmine, harmaline, harman, tetrahydroharmine), steroidal saponinler (çoğunlukla furostanol) bitkiden değişik yöntemlerle ayrıştırılabilmekte ve bitki ekstrelerinde oranları standart hale getirilebilmektedir.

Epimedium
Çok yıllık çiçekli bitkidir, Çinin güneyinde bol miktarda yetişir, çapkın teke otu olarak bilinen Epimediumun diğer adları kısır otu, papaz şapkası ve peri kanatıdır. Birleşiminde Flavonlar, glikozitler, icariin ve noricariin içerir. İçerisindeki aktif madde icariin, kurutulmuş yapraklarında 3 olarak bulunur. Ekstraktlarıda İcariin oranı 60 kadar çıkabilir. Uzakdoğu’ da yıllardan beri çeşitli amaçlarla kullanılmaktadır ve 60’a yakın türü mevcuttur.

Zencefil, Zencefilgiller familyasının örnek bitkisidir. Anayurdunun Güneydoğu Asya olduğu sanılmakta, günümüzde Hindistan ve Malezya ile diğer bazı tropikal bölgelerde yetiştirilmektedir. Ülkemizin iklimi uygun olmadığından Türkiyede zencefil yetişmez. Yararları Çin ve Hindistanda çok eski çağlardan beri bilinen bitki, Avrupaya tüccarlar tarafından getirilip tanıtılmıştır. Zencefil zingiberon, zingiberol, fellandron, borneol, sineol sitrali içeren uçucu yağ ile nişasta, yapışkan bitki sıvısı ve reçine yönünden zengindir. Taze kökleri sökülüp dilimlenerek bazı Uzakdoğu yemeklerine katılır. Kurutulup öğütülerek toz haline getirilmiş kökleri ekmek, tatlı ve pasta yapımında kullanılır. Ayrıca zencefil tozu, baharat olarak tüketilir.Zencefilin B6 vitamini, C vitamini, kalsiyum, demir, magnezyum, fosfor, potasyum, manganez ve lif açısından yüksek besin değerlerine sahiptir.

Kişniş, Maydanozgiller familyasındandır. Anayurdu Akdeniz havzası olup günümüzde birçok yerde ve ülkemizde yabani bitki ya da kültür bitkisi olarak yetişmektedir. 60 cmye kadar boylanabilen bir yıllık otsu bitkidir. Kişnişin tohumunu taşıyan meyvesinde nişasta, tanen, şekerler, sabit ve uçucu yağlar bulunur. Uçucu yağında yüksek oranda coriandrol ile düşük oranda geraniol, borneol, pinen, phelladron ve asetik asit vardır.

Çakşır, Maydanozgiller familyasına dahil özellikle Hatay’da ve Doğu Anadolu’nun çoğu vilayetlerinde yaygın olarak kullanılan ve yetişen bir bitkidir. Gövdeleri silindir şeklinde veya köşeli, sarı renkli çiçekler açan yüksek boylu otlar. Yapraklar büyük, çok parçalı ve parçalar iplik şeklindedir. Çiçekler şemsiye şeklindeki durumlarda toplanmışlardır Orta ve Doğu Anadolu dağlarında yetişen diğer bir Ferula rigidula türü “suyabu” adıyla tanınır. Bunun da çiçekleri sarı olup boyu 70-100 cm civârındadır. Birleşiminde Tanen, saponin, nişasta, reçine, uçucu yağ ve alkaloidler vardır.

Arı Sütü, işçi arıların vücudunda polenlerin sindirimi sırasında ortaya çıkan krem kıvamında bir sıvıdır; arıların başlarının iki yanındaki bezlerden salgılanmaktadır. Arı sütü, işçi arıların ve kraliçe arı adaylarının beslenmesi için petek gözlerinde depolanır ve özel olarak vakumlanarak toplanmaktadır. İşçi arılar sadece üç gün boyunca arı sütüyle beslenmekte, kraliçe arı ise tamamen arı sütüyle beslenmektedir. Sırf bu beslenme farkından dolayı işçi arılar yedi-sekiz hafta yaşadığı halde, kraliçe arı 5-7 yıl ömür sürmektedir. Ayrıca, işçi arılar kısır dişilerdir, ancak sürekli arı sütüyle beslenen kraliçe arı cinsiyet fonksiyonları tam gelişmiş, yüksek doğurganlık yeteneğine sahip bir dişidir. Arı sütünde 2.0-6.4 oranında 10 hidroksi delta-2-dekenoik asit (HDA) bulunmaktadır. Arı sütünün içeriğinde kolajen, lesitin, A, C, D ve E vitaminleri ile tüm B vitamini kompleksleri bulunmaktadır, pantotenik asit açısından oldukca zengin bir bileşimdir. Bunula beraber, fitosteroller (özellikle beta-sitosterol), enzimler, asetilkolin ve estrodiol ve testosteron gibi hormonlar da içermektedir.